الکتریک ویزارد در سال ۱۹۹۳ در دارت، انگلستان توسط جوس اوبورن (گیتار، خواننده)، تیم باگشو (بیس)، و مارک گرینینگ (درامز) شکل گرفت. با این حال، ریشههای گروه به سال ۱۹۸۸ باز میگردد، زمانی که اوبورن گروهی تحت نام لرد اف پوترفیکیشن (Lord of Putrefaction) را تأسیس کرد که پس از چند تغییر نام به اترنال (Eternal) و تای گریف ایترنال (Thy Grief Eternal) به الکتریک ویزارد تبدیل شد. نام گروه از آهنگهای بلاک سابات (Black Sabbath) به عنوان “الکتریک فونرال” و “دی ویزارد” الهام گرفته شده است.
در سالهای اولیه، گروه با موانع زیادی مواجه شد: اوبورن یک شنگول گوش و قطع شدن نوک انگشتش را تجربه کرد، گرینینگ استخوان ترقوهاش شکست، و اعضای گروه به دلیل دخالت در حوادثی مانند آتشسوزی و سرقت دستگیر شدند. این داستانهای تاریک همراه با علاقه گروه به موضوعات اُکُلتی (سیاهجادویی) و فیلمهای هالیوودی هالووین (مانند فیلمهای ترسناک دهه ۱۹۷۰) هویت فرهنگی و هنری آنها را شکل دادند.
اعضای فعلی
- جوس اوبورن (Jus Oborn) – گیتار، خواننده (عضو بنیانگذار، ۱۹۸۸–اکنون)
- لیز باکینگهام (Liz Buckingham) – گیتار، ارگ (۲۰۰۳–اکنون)
- سایمن پول (Simon Poole) – درامز (۲۰۱۲، ۲۰۱۴–اکنون)
- هاز ویتون (Haz Wheaton) – بیس (بر اساس منابع اخیر، مانند وبسایت BNR Metal Pages و GoOut)
ترکیب نهایی
- تیم باگشو (Tim Bagshaw) – بیس (۱۹۹۳–۲۰۰۳)
- مارک گرینینگ (Mark Greening) – درامز (۱۹۹۳–۲۰۰۳، ۲۰۱۴–۲۰۱۷)
اعضای پیشین برجسته
- راب ال-ایسا (Rob Al-Issa) – بیس (۲۰۰۳–۲۰۱۲)
- شون گریوز/روتر (Shaun Greaves/Rutter) – درامز (۲۰۰۳–۲۰۱۲)
- گلن چارمن (Glenn Charman) – بیس (۲۰۱۲–۲۰۱۴)
دورههای تعیینکننده و تحولات
دوران کلاسیک (۱۹۹۳–۲۰۰۳):
این دوره با انتشار آلبومهایی مانند الکتریک ویزارد (۱۹۹۵)، کام مای فناتیکس (Come My Fanatics, ۱۹شار آلبومهایی مانند الکتریک ویزارد (۱۹۹۵)، کام مای فناتیکس (Come My Fanatics, ۱۹۹۷)، و دوپترون (Dopethrone, تنهایی درباره مصرف مواد مخدر و جادویی شکل گرفت. آلبوم دوپترون به عنوان یکی از مهمترین آثار گونه دوم متال شناخته میشود، که با ترکهای ۲۰ دقیقهای مانند «Dopethrone» و «Nuclear Shells» مخاطبان را در یک سفر ذهنی قرار داد.
تغییر خط ریتم (۲۰۰۳):
در سال ۲۰۰۳، باگشو و گرینینگ گروه را ترک کردند و گروه رامسیس (Ramesses) را تأسیس کردند. اوبورن با استفاده از نام الکتریک ویزارد به کار خود ادامه داد و با ورود لیز باکینگهام (گیتار، ارگ) و راب ال-ایسا (بیس)، آلبوم وی لیو (We Live, ۲۰۰۴) را انتشار داد. این آلبوم در مقایسه با کارهای قبلی، صدایی تمیزتر و ساختارهای سادهتری داشت.
دوران پول (۲۰۱۲–اکنون):
در سال ۲۰۱۲، سایمن پول درامز را به عهده گرفت و گروه به یک خط ثابت با باکینگهام، پول، و اوبورن تبدیل شد. آلبوم تایم تو دای (Time to Die, ۲۰۱۴) با همکاری مجدد گرینینگ به مدت کوتاهی، نشاندهنده بازگشت به سبک کلاسیک گروه بود. از آن پس، گروه به طور مداوم با موضوعات فیلمهای ترسناک و فرهنگ سبزهای تاریک همکاری کرده است.
سبک موسیقی و هویت
الکتریک ویزارد در گونه دوم متال و استونر متال فعالیت میکند، با تأکید بر ریفهای گیتار سنگین، تمپوی کند، و تولید صدای کثیف. آهنگهای آنها اغلب بدون ساختار مشخصی به نظر میرسند، اما در واقع با دقت بسیار ساخته شدهاند. خواننده، اوبورن، با استفاده از صدای گرول (growl) و متنهایی درباره جادو، مواد مخدر، و فیلمهای هالیوودی، هویت منحصربهفردی ایجاد کرده است.
تولید آهنگهای گروه اغلب در محیطهای غیراستودیویی صورت گرفته است، مانند یک انبار یا زیرزمین خانه اوبورن. این رویکرد سادهگرایانه به صدای گروه حسی از ویرانی و تاریکی میدهد. در آلبوم دوپترون، مثلاً، استفاده از گیتارهای دانیل و تیوبهای قدیمی به ایجاد صدایی پر از نویز کمک کرد.
آلبومهای ضروری
- Dopethrone (2000)
- مهمترین آلبوم گروه، با ترکهای طولانی و ارکستراسیونهای تاریک.
- دلیل اهمیت: تأثیر بسزایی در شکلگیری گونه دوم متال داشت.
- ترکهای کلیدی: «Dopethrone», «Nuclear Shells».
- Come My Fanatics… (1997)
- اولین آلبوم با همکاری لیبل رایز ایبُوو رکوردز (Rise Above Records).
- دلیل اهمیت: نمایانگر هویت اولیه گروه با تأکید بر صدای کثیف و متنهای اُکُلتی.
- ترکهای کلیدی: «Come My Fanatics», «I, the Witch».
- Time to Die (2014)
- بازگشت به سبک کلاسیک با همکاری مجدد مارک گرینینگ.
- دلیل اهمیت: نشاندهنده اینکه گروه هنوز میتواند به همان اندازه اولیه سرشار از انرژی باشد.
- ترکهای کلیدی: «Time to Die», «Satanic Rites at Bosky».
آهنگهای شاخص
- «Dopethrone» (از آلبوم Dopethrone, 2000)
- یکی از اولین آهنگهایی که تعریف کلاسیک دوم متال را شکل داد. با طول ۲۰ دقیقه، این ترک یک سفر ذهنی به سرزمینهای تاریک است.
- «Black Mass» (از آلبوم Black Masses, 2010)
- ترکی با ریفهای گیتاری ساده اما بینظیر، که به عنوان یکی از شناختهشدهترین آهنگهای گروه شناخته میشود.
- «I, the Witch» (از آلبوم Come My Fanatics…, 1997)
- با استفاده از نمونههای صوتی از فیلمهای ترسناک، این آهنگ هویت فرهنگی گروه را نشان میدهد.
میراث
الکتریک ویزارد به عنوان یکی از بنیانگذاران گونه دوم متال شناخته میشود. تأثیر آنها بر گروههایی مانند کاوند (Candlemass)، یوریال (Yob)، و بلاک ماس (Black Mass) قابل توجه است. گروه همچنین با همکاریهای فیلمی مانند استفاده از ترانههایشان در فیلمهای ترسناک، حضوری مداوم در فرهنگ زیرزمینی دارد.
نتیجهگیری
الکتریک ویزارد یکی از گروههایی است که با تلفیق موسیقی دوم متال، فرهنگ فیلمهای هالیوودی، و تمایل به اُکُلتی، هویت منحصربهفردی ایجاد کردهاند. اگرچه تغییرات خط ریتم گروه به طور مداوم شکل گرفته است، اما جوس اوبورن با حفظ اصل ایدههای هنری، گروه را در مسیر اصالت نگه داشته است. برای مبتدیان، آلبوم دوپترون بهترین نقطه شروع است، در حالی که آلبوم تایم تو دای برای کسانی که میخواهند با آخرین تحولات گروه آشنا شوند، مناسب است.
سوالات متداول (FAQ)
چه کسی بنیانگذار الکتریک ویزارد است؟
الکتریک ویزارد توسط جوس اوبورن در سال ۱۹۹۳ همراه با تیم باگشو و مارک گرینینگ تأسیس شد.
چه نوع موسیقی الکتریک ویزارد اجرا میکند؟
الکتریک ویزارد در گونه دوم متال و استونر متال فعالیت میکند، با تأکید بر ریفهای سنگین، تمپوی کند، و متنهایی درباره اُکُلتی و فیلمهای ترسناک.
آلبومهای معروف الکتریک ویزارد کداماند؟
سه آلبوم معروف آنها عبارتند از:
دوپترون (Dopethrone, ۲۰۰۰)
کام مای فناتیکس (Come My Fanatics…, ۱۹۹۷)
تایم تو دای (Time to Die, ۲۰۱۴)
آیا الکتریک ویزارد هنوز فعال است؟
بله، گروه هنوز فعال است، اگرچه تغییراتی در خط ریتم داشته است. آخرین عضو بیس گروه هاز ویتون است.
چه تأثیری الکتریک ویزارد بر موسیقی دوم متال داشته است؟
الکتریک ویزارد با ایجاد آلبومهایی مانند دوپترون، نقش مهمی در شکلگیری گونه دوم متال داشته است. تأثیر آنها بر گروههایی مانند کاوند و یوریال قابل توجه است.
