فانک راک (Funk Rock) زیرسبکی پرتحرک در موسیقی راک است که انرژی گیتارمحور راک را با ریتممحوری، گروو و حس بدنیِ موسیقی فانک ترکیب میکند. در این ژانر، وزن اصلی موسیقی فقط روی ریف گیتار سنگین یا ملودی وکال نیست، بلکه روی حرکت مشترک بیس، درامز و گیتار شکل میگیرد. فانک راک از یک سو به سنت موسیقی راک و هارد راک وابسته است و از سوی دیگر، از زبان ریتمیک فانک برای ساختن قطعاتی استفاده میکند که هم رقصپذیرند و هم نیروی اجرای زندهی راک را حفظ میکنند.
مهمترین ویژگی این سبک در رابطهی میان بیس و درامز دیده میشود. بیس در فانک راک معمولاً نقش بسیار برجستهای دارد و اغلب با الگوهای سینکوپدار، اسلپ یا خطوط ملودیکِ متحرک، هستهی اصلی گروو را میسازد. درامز نیز به جای تکیهی صرف بر ضرب مستقیم راک، از گُستنوت، جابهجایی تأکیدها و حس کشش ریتمیک استفاده میکند. گیتار الکتریک گاهی با ریفهای خشن و دیستورشده وارد میشود و گاهی با آکوردهای بریدهبریده، muted strumming و ضربههای کوتاه، فضای فانکی ایجاد میکند. وکال در این ژانر میتواند از حالت پرانرژی و فریادگونهی راک تا لحن بازیگوش، گفتاری یا سولمحور تغییر کند. آهنگسازی معمولاً بر گروو، تکرارهای هوشمندانه، هوکهای فوری و تقابل میان بخشهای فشرده و انفجاری استوار است. تولید آثار نیز غالباً شفاف و ضربهدار است تا جزئیات ریتم و حرکت سازها از بین نرود.
فانک راک در اواخر دههی ۱۹۶۰ و بهویژه در دهههای ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ رشد کرد؛ زمانی که هنرمندان راک بیش از پیش به عناصر ریتمیک موسیقی سیاهپوستان آمریکایی، بهخصوص فانک و سول، نزدیک شدند. این سبک از یکسو از میراث جیمی هندریکس و آزادی بیان او در گیتار تأثیر گرفت و از سوی دیگر، از ساختارهای گروومحور گروههای فانک الهام پذیرفت. در دههی ۱۹۸۰ و اوایل ۱۹۹۰، فانک راک با آلترنیتیو راک، پانک و حتی متال پیوند خورد و به شکلهای تندتر و خشنتری هم رسید. همین انعطاف باعث شد بر شکلگیری فانک متال، آلترنیتیو فانک و بخشی از راک مدرن اثر بگذارد.
در میان هنرمندان مهم، Red Hot Chili Peppers بدون تردید یکی از شاخصترین نامهاست؛ گروهی که بیسلاینهای پرجنبوجوش، ریفهای تیز و اجرای زندهی آتشین را به امضای خود تبدیل کرد. Living Colour نشان داد که فانک راک میتواند هم پیچیده و تکنیکی باشد و هم بار اجتماعی و هویتی داشته باشد. Faith No More نیز با رویکردی تلفیقی، مرز میان فانک، راک و آلترنیتیو را جابهجا کرد و دامنهی بیانی این سبک را گسترش داد.
فانک راک برای شنوندهای جذاب است که هم قدرت گیتار الکتریک و ضربهی راک را میخواهد و هم از ریتم، گروو و تحرک بدنی لذت میبرد. این ژانر موسیقیای زنده، پویا و انعطافپذیر است؛ سبکی که به همان اندازه که برای صحنه ساخته شده، برای درک رابطهی عمیق میان ریتم و انرژی در موسیقی راک هم اهمیت دارد.