بلک‌اند اسپید متال (Blackened Speed Metal)

بلک‌اند اسپید متال (Blackened Speed Metal) زیرسبکی هیبریدی در موسیقی متال است که شتاب و تیزیِ اسپید متال را با فضای تیره، خشن و بدویِ بلک متال اولیه پیوند می‌دهد. این ژانر نه به اندازه‌ی بلک متال کلاسیک بر یخ‌زدگی و اتمسفر سرد تکیه دارد و نه صرفاً ادامه‌ای از اسپید متال سنتی است؛ هویت آن در برخورد مستقیمِ سرعت، خشونت و حال‌وهوای شیطنت‌آمیز یا آخرالزمانی شکل می‌گیرد. نتیجه، موسیقی‌ای است که هم انرژیِ انفجاری دارد و هم نوعی کثیفی و بی‌پیرایگیِ آگاهانه را حفظ می‌کند؛ صدایی که به ریشه‌های افراطیِ متال وفادار می‌ماند.

از نظر ویژگی‌های موسیقایی، این سبک بر ریف گیتارهای سریع، تیز و تکرارشونده بنا شده که معمولاً با تریمولوی محدودتر از بلک متال ناب، اما با حمله‌ای شدید و کوبنده اجرا می‌شوند. گیتار الکتریک اغلب دیستورشنی زبر و نسبتاً خام دارد و سولوها، اگر حضور داشته باشند، بیشتر وام‌دار اسپید متال و هوی متال سنتی هستند تا ساختارهای آوانگارد. درامز با تمپوهای بالا، دابل‌بیِس پررنگ و گاه بلاست‌بیت‌های ابتدایی، موتور محرک قطعات است. وکال معمولاً حالتی جیغ‌گونه، خش‌دار یا فریادآلود دارد، اما نسبت به بلک متال موج دوم، در بسیاری از آثار واضح‌تر و مستقیم‌تر شنیده می‌شود. آهنگسازی در این ژانر اغلب کوتاه‌تر، تهاجمی‌تر و کمتر متمایل به فضاسازی‌های طولانی است؛ تأکید اصلی روی ضربه‌ی فوری، حس خطر و اجرای زنده‌ی بی‌مهار قرار دارد. تولید هم معمولاً صیقلی نیست و نوعی زبریِ کنترل‌شده را حفظ می‌کند تا پیوند سبک با سنت آندرگراند متال از بین نرود.

ریشه‌های این صدا را باید در اواخر دهه‌ی ۱۹۷۰ و دهه‌ی ۱۹۸۰ جست‌وجو کرد؛ جایی که مرز میان اسپید متال، فرست‌ویو بلک متال و حتی ترش متال هنوز کاملاً تثبیت نشده بود. گروه‌هایی که صدایی تند، شیطانی و خشن‌تر از هوی متال مرسوم ارائه می‌کردند، بستر این ترکیب را ساختند. در سال‌های بعد، با روشن‌تر شدن مرزبندی زیرسبک‌ها، اصطلاح بلک‌اند اسپید متال برای توصیف آثاری به کار رفت که از نظر ریف‌نویسی و انرژی به اسپید متال نزدیک بودند، اما از نظر لحن، وکال و زیبایی‌شناسی، روحیه‌ی بلک متال را حمل می‌کردند. این ژانر بعدها بر بخشی از وار متال، بلک‌ترش و حتی برخی احیاگران متال سنتیِ خشن اثر گذاشت.

در میان نام‌های مهم، Venom جایگاهی محوری دارد؛ گروهی که هرچند در طبقه‌بندی دقیق، فقط به این زیرسبک محدود نمی‌شود، اما در پیوند دادن سرعت، آشوب و تصویرسازی شیطانی نقش بنیادین ایفا کرد. Midnight در دوره‌ی معاصر یکی از شاخص‌ترین نمونه‌هاست و با قطعات کوتاه، پرخاشگر و آغشته به پانک، این صدا را برای نسل جدید زنده نگه داشته است.  Bewitcher و  Hellripper  نیز با تکیه بر ریف‌های تند، وکال خشن و روحیه‌ی آندرگراند، از چهره‌های مهم این جریان به شمار می‌آیند.

بلک‌اند اسپید متال برای شنونده‌ای جذاب است که هم شتاب و هیجان اسپید متال را می‌خواهد و هم زبری و تاریکی بلک متال اولیه را. این ژانر موسیقیِ ظرافت‌های پیچیده نیست؛ نیروی آن در فوریت، خشونت و حس بی‌واسطه‌ای نهفته است که از نخستین ثانیه به شنونده هجوم می‌آورد.

It seems we can’t find what you’re looking for.